انکس که رها کرد حریم وطنش را خود داد بدست الم و غم یخنش را پروردهء اغوش وطن کى برد از یاد باد سحر و صرصر دشت و دمنش را...

ایوطن!، خصم ترا سنگ بجام افتاده است طشت رسوایى این بوم، ز بام افتاده است اتش کینه بر افروز، که در سینهء ما هر دغل پیشه در اندیشهء خام افتاده...

خلاف درس قران کور تاکى به قتل هموطن مشهور تاکى نصیب دیگران شهد و حلاوت بما قسمت، سم زنبور تاکى عروج این و ان تا اوج گردون نزول ما و...

...رحم تا زار و زبون و پرپرش کرد اخر به هزار گونه خوارى از خاره و خار بترش کرد زان دختر خون طپیده کن یاد گویند اگر وطنفروشى در پرچم...

...کوزه گر و خود گل کوزه اندیشه ندارند ز محشر، گنهء کیست؟ همسایه که تخریب وطن هست مرامش افغان چو نسازد وطن از سر، گنهء کیست؟ ازرده "امینى" است ز...

...نیت برای خدمت و نفع تو بوده ام ای خاک پاک و ای وطن خوش زمین من ! معشوق من ، حبیب من و دلنشین من ! مسعود باش و...

اتش از سوز دلم در سوختن اید هنوز وز گداز سینه ام بوی وطن اید هنوز سینهء میهن پرستان مظهر عشق خداست نالهء توحید زین نای کهن اید هنوز باز...

مایهء اسایش جان ، خون و استقلال ما سرخی رخسار جانان ، خون و استقلال ما شد وطن گر سبز و خرم می سزد چون می زند بر رگ اشجار...

...و عفیف عفت تو راحت جان میشود مام وطن منتظر نام تست نام خوشت گوهر کان میشود زشت نه زیبا و نه زیبا چو زشت هر چه بکارى درو ان...

...و ما نیز، غریبیم همچون دگران سفرهء هفت رنگ نداریم پیوسته به داغ وطن خویش بسوزیم یعنى که دل بیغم، چون سنگ نداریم ننگ است که در کشور ما، جنگ...

برخیز! هموطن که ترا خواب برده است دزدان اثاث خانه و اسباب برده است طوفان و وحشت امده، هر سو غبار جنگ منزل خراب و بادیه سیلاب برده است از...

...دورهء سیاهت بس تفنگدار وطندار، جنگ را بس کن! که صلح راهء صوابست و صلح راهت بس بروح پاک شهیدان راهء ازادى دعاى نیمه شب و اهى صبحگاهت بس به...

...پا زدنم را دریده اند هرشام که از نیامدنم گفت کودکم اخر به او بگو بدنم را دریده اند مادر: میان غلغله تنها نسوختم احساس میکنم وطنم را دریده اند...

میدان وطن شعبده بازار جنون است در سفرهء هرشام وطن کاسهء خون است پرسنده نباشد که چرا خانه نگون است یا طفلک بیمار وطن زار و زبون است زیرا که...

وطن بسان تو از این و ان دلسردم خدا گواهست ز هر درد تو پر از دردم نگفتى؟ تابکى از دور ترا نظاره کنم! بخاک اجنبى بیمار و رنگ زردم...

به غربت از وطنم، یار جستجو دارم چو طفل غمزده، صد غصه در گلو دارم در این بهار زرافشان که جام باده رواست نه من نگار و نه بر دوش...

...تحقیر گشته، بیوطن، بیگانه ام اسمان بى رحم امد، جام سبزش سرنگون میزند بر سنگ هرشب، شیشه ام، پیمانه ام از تبار ناصرم، اواره ام ، تبعیدى ام صبحدم در...

وطنم! فصل بهار است گل بادام تو کو ارغوان تو و ان جرعهء گلفام تو کو نه ترا سرو نه ناجوست نه یک شاخهء گل شنبلیدى تو و ان عطر...

داند خدا که بعد خدا مى پرستمت هان ایوطن! مپرس چرا مى پرستمت ذرات هستیم ز تو بگرفته است جان چون برترى ز جان همه جا مى پرستمت در نیمه...

...مرد و زن بر دور انها گشته جمع تیغ بر کف شیر مردان وطن حامى دین، پاسداران وطن ارزوها جستجوها راز ها خنده ها امید ها اواز ها زیر تل...